برداشتن انواع خال صورت و بدن با لیزر بدون جراحی، درد و بازگشت مجدد

خال‌ها توده‌های پوستی شایعی هستند. ممکن است شما بیش از یک خال روی صورت یا قسمت‌های دیگر بدن خود داشته باشید. بیشتر افراد حدود 10 تا 40 خال روی پوست قسمت‌های مختلف بدن خود دارند. بیشتر خال‌ها بدون ضرر بوده و وجود آنها نگران‌کننده نیست. نیازی نیست که خال‌های خود را بردارید مگر این که باعث آزار شما باشند اما اگر شما تأثیر وجود آنها را بر چهره خود دوست ندارید یا اگر در هنگام ساییده شدن خال‌ها به لباس، پوست شما دچار تحریک و سوزش می‌شود می‌توانید آنها را بردارید.خال‌هایی که قطعاً باید برداشته شوند خال‌هایی هستند که تغییر یافته‌اند. هر گونه تغییری در رنگ، اندازه یا شکل خال‌ها می‌تواند یک علامت هشداردهنده در مورد ابتلا به سرطان پوست باشد که در این صورت باید به یک متخصص پوست و مو مراجعه کنید. برداشتن خال با لیزر یک روش مناسب برای رفع هر نوع خالی است زیرا بسیار سریع و با ناراحتی‌های جزئی برداشته شده و احتمال باقی ماندن اسکار پس از عمل بسیار کم است.

چه موقع باید به پزشک مراجعه کرد؟
در صورتی که تمایل به برداشتن خال‌هایی که باعث ناراحتی و آزار شما می‌شوند دارید باید به متخصص پوست و مو مراجعه کنید. اگر در خال‌های خود تغییری مشاهده کردید باید حتماً به پزشک مراجعه کنید زیرا ممکن است علامت ابتلا به سرطان باشد. پزشک می‌تواند بایوپسی انجام داده و یک قسمت کوچک از خال را برای معاینه در زیر میکروسکوپ بردارد تا سرطانی بودن یا نبودن آن را تشخیص دهد. متخصصین ما از روش‌های مؤثر و مطمئنی برای برداشتن خال‌ها استفاده می‌کنند. پزشک ممکن است خال‌ها و ضایعات پوستی دیگر مانند زگیل‌های پوستی، کراتوز سبوریک، زانتلاسما، سیرینگوماس و ... را با استفاده از لیزر CO2 بردارد.

انواع خال


خال‌های پوستی ممکن است در هر قسمتی از بدن ایجاد شوند. دو نوع خال وجود دارد که ممکن است باعث بروز مشکل شوند که عبارتند از خال‌های مادرزادی و خال‌ها دیسپلاستیک. خال‌های قبلی خال‌هایی هستند که معمولاً از بدو تولد وجود داشته و در یک نفر از هر 100 نفر دیده می‌شوند. احتمالاً این خال‌ها که از زمان تولد به وجود می‌آیند به ملانوما تبدیل می‌شوند بنابراین شما باید مراقب تغییرات مهم آنها باشید.خال‌های دیسپلاستیک یا خال‌های غیر عادی آنهایی هستند که در مقایسه با متوسط اندازه خال‌های دیگر بزرگ‌تر بوده و شکل غیر عادی دارند. رنگ قسمت مرکزی این خال‌ها قهوه‌ای تیره بوده و لبه‌های آنها روشن‌تر است؛ همچنین ممکن است لبه‌های این خال‌ها قرمز بوده یا نقاط سیاره کوچکی در اطراف لبه‌های آنها وجود داشته باشد. تشخیص درست خال‌ها از اهمیت زیادی برخوردار است تا بتوان از سرطانی نبودن آنها اطمینان حاصل کرد.

علل ایجاد خال


ملانین رنگدانه طبیعی است که باعث رنگدار شدن پوست، مو و عنبیه‌های چشم می‌شود. این رنگدانه های در سلول‌هایی به نام ملانوسیت تولید می‌شوند که در دو لایه رویی پوست قرار دارند. زمانی که ملانوسیت ها به طور یکنواخت توزیع نمی‌شوند و گروهی رشد می‌کنند، خال‌ها ایجاد می‌شوند. خال‌ها ممکن است در هر قسمتی از بدن ایجاد شوند و غالباً در قسمت‌هایی ایجاد می‌شوند که بیشتر در معرض نور خورشید قرار دارند. این قسمت‌های بدن شامل دست‌ها، بازو، قفسه سینه، گردن و صورت می‌شود.خال‌ها همان طور که قبلاً توضیح داده شد در 30 سال اول عمر فرد ایجاد می‌شوند و البته ممکن است پس از آن نیز به وجود آیند. خال‌ها به خصوص خال‌های دیسپلاستیک ممکن است ارثی باشند. خال‌های دیسپلاستیک معمولاً روی پوست افراد ایجاد می‌شوند و وجود آنها نگران‌کننده نیست. خال‌های در طول عمل فرد رشد کرده و ممکن است باعث بروز مشکلاتی نیز برای وی شوند.

برداشتن خال با لیزر


برداشتن خال با لیزر چگونه انجام می‌شود؟

لیزر CO2 پرتو بسیار قوی، متمرکز و باریکی از اشعه مادون قرمز منتشر می‌کند که بافت‌های هدف را از بین می‌برد. عمق نفوذ پرتو لیزر قابل تنظیم بوده و از یک لایه سلول تا حدود یک‌چهارم میلی‌متر می‌تواند باشد. اساساً، لیزر می‌تواند یک لایه نازک را در یک لحظه تبخیر کند بدون این که به بافت‌های اطراف آن آسیب زیادی وارد نماید. این دقت باعث می‌شود که احتمال ایجاد اسکار پس از درمان کاهش یابد.

این کار چقدر ممکن است مضر باشد؟

برای خال‌های کوچک، نیازی به بیحسی نیست. ممکن است شما احساس درد تیزی و گرمی داشته باشید که برای اغلب افراد قابل تحمل است.برای خال‌های بزرگ‌تر، بیحسی موضعی به کار برده می‌شود (سوزن‌های ریز برای فریز کردن آن). زمانی که فریز انجام شد، شما در هنگام درمان دردی احساس نخواهید کرد.همچنین ممکن است برای شما پیش از درمان از کرم‌های بیحس کننده استفاده شود (لیدوماکس، ماگزیلین و ای‌ام آل آ). این کرم به کندی اثر می‌کند بنابراین باید یک ساعت قبل از درمان روی محل مالیده شده و تا قبل از درمان نیز روی پوست باقی بمانند. ما می‌توانیم این کرم‌های بیحسی را برای خرید در اختیار شما قرار دهیم.

آیا برداشتن خال با لیزر یک روش دائمی است؟

بیشتر خال‌های درمان شده بازنمی گردند. به هر حال، یکی از اهداف درمان به حداقل رساندن احتمال ایجاد اسکار است بنابراین در حد امکان تلاش می‌شود که به لایه‌های زیرین پوست آسیبی وارد نشود. این بدان معنا است که برخی خال‌ها ممکن است از بین نروند و دوباره رشد کنند که البته به طور معمول این اتفاق نمی‌افتد. در صورت بروز این اتفاق، درمان‌های بعدی ممکن است تهاجمی‌تر باشد احتمالاً ایجاد اسکار افزایش می‌یابد. شما همچنین ممکن است نیاز به درمان اسکار ناشی از برداشتن خال نیز داشته باشید.

ریسک ایجاد اسکار چگونه است؟

در هر آسیب‌دیدگی پوست ممکن است اسکار ایجاد شود. بسیاری از این اسکارها را نمی‌توان دید زیرا آسیب‌دیدگی خفیف بوده است. احتمال شکل‌گیری اسکار با شدت آسیب‌دیدگی افزایش می‌یابد. آسیب‌دیدگی‌های عمقی‌تر یا گسترده‌تر ممکن است اسکارهای بزرگ‌تری نیز ایجاد کنند. هدف از لیزر درمانی برای ضایعات پوستی از بین بردن مشکلات و به حداقل رساندن آسیب‌دیدگی‌های پوستی است. یک لایه نازک از ضایعات پوستی در یک لحظه تبخیر می‌شوند. زمانی که خال از بین رفت و سطح آن با پوست همسان شد، درمان پایان می‌یابد. آسیب‌دیدگی پوست کم بوده و بنابراین اسکار نیز جزئی خواهد بود. تشخیص آن هنر است نه علم. پوست عادی ممکن است با اسکارهای مشهود آسیب ببیند.در برخی موارد نمی‌توان از شکل‌گیری اسکار جلوگیری کرد زیرا این طبیعت و ماهیت درمان خال است. ممکن است این اسکار بزرگ و عمیق باشد. شما یک خال را با یک اسکار تعویض می‌کنید.

آیا می‌توان کاری برای کاهش احتمال شکل‌گیری اسکارها کرد؟

یک باور قوی در مورد لزوم خشک بودن زخم وجود دارد. در واقع، امروزه پزشکان می‌دانند که خلاف این صحیح است. التیام زخم‌ها در محیط‌های مرطوب بهتر انجام می‌شود. آسان‌ترین روش برای مرطوب نگه داشتن زخم‌ها استفاده از پماد (مانند پلیاسپورین) است که رطوبت در بدن حفظ شود (حدود 75 درصد از بدن انسان را آب تشکیل می‌دهد). شما همچنین می‌توانید از ژل‌ها یا پدهای بر پایه سیلیکون نیز استفاده کنید.

چند جلسه درمانی باید انجام شود؟

غالباً فقط یک جلسه درمانی نیاز است. به هر حال، همان طور که در بالا توضیح داده شد، برخی از خال‌ها ممکن است زنده بمانند و در این صورت به جلسه درمان بیشتری نیاز است. البته، اگر شما خال‌های متعددی داشته باشید، ممکن است برای درمان همه آنها نیاز به جلسات درمانی بیشتری داشته باشید. در یک جلسه معمولی 15 دقیقه‌ای، حدود 5 خال با اندازه متوسط را می‌توان برداشت.

فواصل زمانی بین جلسات درمانی چقدر باید باشد؟

اگر قسمت‌های جدید از بدن خود را تحت درمان قرار می‌دهید، جلسات درمانی را می‌توان پشت سر هم برگزار کرد. بیشتر افراد هفته‌ای یک مرتبه درمان را انجام می‌دهند.اگر خال شما در یک جلسه به طور کامل برداشته نشده و برای درمان آن به جلسه دوم نیاز دارید، می‌توانید این کار را در فواصل زمانی 3 تا 4 هفته‌ای انجام دهید تا فرایند بهبودی کامل شده و باقی مانده خال‌ها مشخص شود. به ندرت ممکن است خالی که برداشته شده است دوباره بازگردد. این عارضه ممکن است پس از چندین ماه و حتی چندین سال اتفاق بیفتد.

آیا قبل و بعد از درمان باید از قرار گرفتن در معرض نور خورشید اجتناب کرد؟

قرار گرفتن در معرض نور خورشید باعث بروز مشکلات پیگمنتاسیون می‌شود اما این معمول نیست. توصیه می‌شود که پس از درمان، کمتر در معرض نور خورشید قرار گیرید. معمولاً تنها چیزی که برای این کار نیاز دارید استفاده از کرم ضد آفتاب و کلاه است. (شما باید به هر حال این کار را انجام دهید زیرا قرار گرفتن در معرض نور خورشید باعث آسیب‌دیدگی پوست می‌شود)

آیا لیزر برای خال‌های سرطانی مناسب است

برخی خال‌ها ممکن است سرطانی باشند. خال‌های سرطانی چندین ویژگی دارند که پزشکان برای تعیین سرطانی بودن یا نبودن خال، آنها را مورد بررسی قرار می‌دهند: داشتن چندین رنگ، لبه‌های محو یا غیرعادی، تغییرات و رشد سریع، خونریزی خود به خودی، ضایعات در کف دست‌ها و کف پاها، ضایعات سیاه و "ضایعات گوسفندی سیاه" (خال‌هایی که متفاوت از خال‌های دیگر هستند). به هر حال، حتی بهترین متخصصین پوست و مو هم متوجه حدود 10 درصد از ملانوم ها در زمان بررسی خال‌ها نمی‌شوند.لیزر یک درمان مناسب و صحیح برای درمان ملانوم یا سرطان‌های دیگر پوست نیست. خال‌های مشکوک باید بایوپسی شده و در صورت سرطانی بودن برداشته شوند.

*یک سوءتفاهم عمومی وجود دارد و آن این است که اگر یک خال خونریزی داشته باشد، سرطانی است. این طبیعی است. خال‌های سرطانی ممکن است بدون جراحت یا با جراحات بسیار جزئی دچار خونریزی شوند زیرا بافت غیر عادی آنها ضعیف است. این تنها رابطه بین خونریزی و خال است.

روش‌های دیگر برداشتن خال علاوه بر لیزر چیست؟


ایجاد شکاف و برش

اگر خال برای احتمال سرطانی بودن مورد معاینه قرار گیرد، از طریق یک شکاف نمونه‌ای از بافت آن برداشته می‌شود. جراح قسمت تحت درمان را تمیز کرده و قبل از استفاده از قیچی آن را بیحس کرده و به دقت خال را برمی‌دارد. اگر به نظر برسد که بافت غیرعادی به لایه‌های عمیق‌تر پوست نفوذ کرده است، برش ممکن است بزرگ‌تر و گسترده‌تر باشد. برش ملانوما (جراحی موهز) ممکن است در چندین مرحله انجام شود تا بتوان از برداشته شدن همه حاشیه‌های خال اطمینان حاصل کرد. بسته به اندازه خال ممکن است برای بستن شکاف از بخیه استفاده شود و یا نیازی به این کار ایجاد نشود.

کاتریزاسیون

خال‌های کوچک که مشکوک نیستند را می‌توان به روش کارتریزاسیون (سوزاندن با جریان الکتریکی) یا کرایوتراپی (فریز کردن با مایع نیتروژن) برداشت. پس از برداشتن خال‌ها به این روش نیازی به بخیه کردن وجود ندارد و فقط روی زخم‌ها پانسمان می‌شود. به هر حال، ممکن است در هنگام انجام این فرایند بیمار احساس سوزش داشته باشد و پس از آن تاول‌هایی روی پوست وی ایجاد شود.

چرا روش‌های خانگی برداشتن خال‌ها مضر هستند؟


روش‌های خانگی رفع خال کاملاً آسان و راحت به نظر می‌رسند. شما ممکن است بخواهید از این روش‌ها استفاده کنید و به مطب متخصص پوست و مو مراجعه نکنید. مدارکی دال بر مؤثر بودن روش‌های خانگی برای رفع خال‌ها وجود ندارد و برخی از این روش‌ها نیز ممکن است خطرناک باشند.

• مطالعات کمی در مورد عوارض جانبی استفاده از کرم‌های بردارنده خال موجود در داروخانه‌ها و فروشگاه‌های آنلاین انجام شده است. این کرم ممکن است باعث بروز اسکارهای ضخیم در اطراف خال مورد نظر شوند

• برداشتن خال‌ها با استفاده از اجسام تیز مانند قیچی یا تیغ نیز ممکن است خطرناک باشد. برداشتن هر نوع توده‌ای احتمال بروز عفونت را به خصوص اگر ابزار مورد استفاده به درستی استریل نشده باشد افزایش می‌دهد. همچنین احتمال ایجاد اسکارهای دائمی در محل خال نیز وجود دارد.

• یکی دیگر از خطرات احتمالی برداشتن خال‌ها توسط خود فرد این است که فرد متوجه نمی‌شود که خال هدف سرطانی بوده است یا نه. ممکن است این خال، ملانوم بوده باشد. اگر آزمایش‌های تخصصی پوست و مو در مورد سرطانی بودن یا نبودن خال روی شما انجام نشود ممکن است این عارضه به همه قسمت‌های بدن گسترش یافته و تبدیل به یک مشکل مهلک شود.

عوامل مؤثر بر تعیین هزینه برداشتن خال


• مشاوره اولیه
• مشاوره با پزشک / مشاور در روز عمل
• انجام خود عمل جراحی
• مراقبت‌های پس از انجام عمل جراحی